Gerry Velema reisde mee met een tv-ploeg die voor de EO de serie ‘Op zoek naar een wonder' maakte. Hierin maakt een groep gehandicapte mensen een wereldreis langs beroemde gebedsgenezers. Velema was gevraagd om te zorgen voor pastorale opvang. Aan de hand van soms pijnlijk eerlijke dagboekfragmenten beschrijft zij hoe ze na aanvankelijke aarzeling - ‘mag je wel zo actief zoeken naar genezing?’ - toch enthousiast was geworden over deze kans, want voor haar stond vast: ‘zoeken naar genezing was ook zoeken naar Jezus.’ Het werd echter steeds duidelijker dat het medium televisie zo zijn eigen wetten kent, die niet altijd stroken met de idealen van de EO-achterban waar Gerry Velelma toe behoort. Halverwege werd zij dan ook uit de ploeg gezet en kon zij naar huis vertrekken. In het slothoofdstuk gaat Velema zelf dieper in op de betekenis van gebedsgenezing. Hoewel zij daar vast in gelooft, wijst ze erop dat de troost en opvang die veel zieke mensen in hun gemeente vinden, zeker zo veel van Gods liefde getuigt als een spectaculaire genezing. Een interessante blik achter de schermen bij het maken van een tv-reportage.
M.C. Brak