Gerry mocht als pastoraal werker met de eo-reis mee, waarbij 7 zieke mensen langs 7 verschillende gebedsgenezers gaan, op zoek naar genezing. Zij schrijft in dit boekje hoe dat allemaal ging, hoe zij de reis voorbereidde en hoe zij haar bijdrage aan het welbevinden van deelnemers (niet) kon uitvoeren.
Als je op zoek gaat naar genezing, wil je dat als christen in Jezus’s naam. Je moet op zoek gaan naar Jezus’ wil met je leven en je open stellen voor Zijn Geest. Hij kan je genezen als dat in de bedoeling ligt. Gerry vond het heel jammer dat ze zo op een afstand van de deelnemers werd gehouden en alleen op verzoek van de crew contact mocht hebben met de deelnemers. Dit schepte niet de vertrouwensband die ze graag wilde, zodat ze niet toekwamen aan het bestuderen van bijbelse genezing.
Ze ervoer een groot spanningsgebied tussen op commerciële wijze een tv-programma neerzetten en het bijbels omgaan met genezing. Uiteindelijk bleek dat het eerste doel, het tweede punt overheerste.

Met haar boekje brengt ze dit spanningsveld naar voren. Kan de EO zoiets op de buis brengen, waar is de visie (Jezus verkondiging) van vroeger? Mag de EO de richting van grote kijkcijfers opgaan? Moet de EO meegaan met de trend van emo-tv? Kan de EO meegaan in allerlei constructies, zodat ze uiteindelijk niet verantwoordelijk is voor de productie?
Allerlei vragen die bij Gerry opkomen tijdens en na de reis.
Ik ken Gerry van 15 jaar geleden, toen ze bij ons in de EGZ kwam. Ze neemt me in het boek mee, zoals ze mij toen ook meenam in haar overwegingen. Ik ben erg blij met haar boek, omdat het dingen openbreekt. We lopen zo gauw mee met zoals het nu eenmaal gaat. Het is goed kritisch te kijken naar hoe alles gaat en dat aan de orde te stellen, waar God even vergeten wordt.
Het boek is de moeite waard om te lezen, het schudt je wakker en maakt je attent om steeds goed te overwegen: waar zijn we eigenlijk mee bezig?
Veel lees plezier, Akkeline vd Velde